Τι αποκαλύπτουν οι New York Times
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν επεκταθεί, περιλαμβάνοντας πλέον μια πετρελαϊκή συμφωνία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.
«Η συμφωνία αυτή θα ευνοούσε επιχειρηματικά στελέχη από τη Μέση Ανατολή με διασυνδέσεις με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ», αναφέρουν οι New York Times.
Οι λεπτομέρειες του ενεργειακού σχεδίου και οι πρωταγωνιστές
Η συμφωνία, η οποία τελεί υπό την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο δίκτυο κοιτασμάτων πετρελαίου, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων σε όλο τον κόσμο, ιδιοκτησίας του ρωσικού ενεργειακού ομίλου Lukoil, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Ο Λευκός Οίκος, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ και η Lukoil δεν ανταποκρίθηκαν σε αιτήματα για σχολιασμό.
Η ομάδα που επιδιώκει τη συμφωνία περιλαμβάνει τον Αμερικανό επενδυτή και δισεκατομμυριούχο Τοντ Μπόελι , δύο ομίλους της Μέσης Ανατολής που έχουν συνεργαστεί επιχειρηματικά με την οικογένεια του Κούσνερ ή του Γουίτκοφ, καθώς και μια υπηρεσία της αμερικανικής κυβέρνησης, ανέφερε η εφημερίδα.
Το τετ α τετ στο Κρεμλίνο και το μήνυμα της Μόσχας
Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έθεσε το ζήτημα της συμφωνίας κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε στις 5 Σεπτεμβρίου με τον Γουίτκοφ και τον Κούσνερ στο Κρεμλίνο, ανέφεραν οι NYT, επικαλούμενοι άτομα με γνώση της συνάντησης.
Ο Πούτιν πρότεινε την ολοκλήρωση της συμφωνίας ως έναν τρόπο για να δείξει στους Ρώσους ότι μπορούν να έχουν επιχειρηματικές δραστηριότητες με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε μία από τις πηγές.
Τι εκτιμούν διεθνείς αναλυτές για την συμφωνία μαμούθ
Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση Τραμπ αντιμετωπίζει τις οικονομικές συμφωνίες ως πιθανό εργαλείο επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία. Η διαφορά στην περίπτωση της Lukoil είναι το μέγεθος και η στρατηγική αξία του πακέτου. Δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη εταιρεία ή ένα κοίτασμα, αλλά για ένα διεθνές χαρτοφυλάκιο που περιλαμβάνει πετρελαϊκά και φυσικού αερίου πεδία, διυλιστήρια και εκτεταμένα δίκτυα πρατηρίων.
Οι ίδιες πηγές τοποθετούν την αξία του γύρω στα 20 με 22 δισ. δολάρια, ενώ στο πακέτο περιλαμβάνονται περισσότερα από τρία δισ. βαρέλια αποδεδειγμένων και πιθανών αποθεμάτων και κρίσιμες εγκαταστάσεις στην ευρωπαϊκή αγορά, μεταξύ άλλων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Η υπόθεση αυτή λοιπόν παίρνει γεωπολιτική διάσταση. Κι αυτό γιατί, όπως εκτιμούν οι ίδιες πηγές, η πώληση δεν αφορά μόνο το ποιος θα αποκτήσει ένα μεγάλο ενεργειακό χαρτοφυλάκιο σε χαμηλότερη αποτίμηση εξαιτίας των κυρώσεων, αλλά το ποιος θα ελέγξει υποδομές που μέχρι σήμερα βρίσκονται σε ρωσικά χέρια.
Επίσης τι ρόλο θα έχει η αμερικανική κυβέρνηση στη νέα ιδιοκτησιακή δομή και σε ποιο βαθμό η συναλλαγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναδιαμόρφωσης των οικονομικών σχέσεων ΗΠΑ και Ρωσίας.
