Η απάντηση του Θωμά Λαζανά
Υποψήφιου Βουλευτή Αχαΐας με την Ελληνική Λύση και
Προέδρου της Λέσχης Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου & Δυτικής Ελλάδος
.
Η δήλωσή του ότι το επίδομα ανεργίας δεν πρέπει να ξεπερνά τους δύο μήνες και ότι το
σύστημα πρέπει να εξεταστεί από μηδενική βάση —ακόμη και αν στη συνέχεια
χαρακτηρίστηκε προσωπική του άποψη— άνοιξε μια συζήτηση που δεν μπορεί πλέον να
κλείσει με μια απλή διευκρίνιση.
Γιατί πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι.
Ο εποχικός εργαζόμενος δουλεύει περίπου πέντε με πεντέμισι μήνες. Έχει σύμβαση
ορισμένου χρόνου. Όταν τελειώνει η σεζόν, τελειώνει και η σύμβασή του. Αν θέλει να
συνεχίσει στον κλάδο, έχει τη δυνατότητα να ζητήσει την επαναπρόσληψή του για την
επόμενη περίοδο, ακόμη και στον ίδιο εργοδότη, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο.
Και σήμερα ακούμε: «Δύο μήνες επίδομα και μετά βρες άλλη δουλειά».
Ποια άλλη δουλειά;
Για πόσο;
Και ποιος εργοδότης θα προσλάβει έναν άνθρωπο για τρεις ή τέσσερις μήνες, γνωρίζοντας
ότι την άνοιξη θα επιστρέψει στην εποχική του εργασία;
Και να πούμε και το βασικότερο: επιστρέφοντας οι εργαζόμενοι από τον τουρισμό, δεν
είναι πάνω από 150 χιλιάδες. Πώς θα απορροφηθούν όλοι, για πόσο καιρό και πώς θα
ξαναεπιστρέψουν; Ας αποφασίσουμε αν θέλουμε να επενδύσουμε στον τουρισμό ή αν
θέλουμε να τον βάλουμε σε δεύτερη μοίρα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα της εποχικότητας.
Την ίδια ώρα, κάθε χρόνο ακούμε ότι ο Τουρισμός δεν βρίσκει προσωπικό. Αναζητούμε
εργαζόμενους από το εξωτερικό, μιλάμε για μετακλήσεις, για προγράμματα κατάρτισης και
voucher, ενώ οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις. Έχουμε
ήδη επισημάνει τα προβλήματα που παρουσιάζονται στις μετακλήσεις, στις καθυστερήσεις
των διαδικασιών και στην αποτελεσματικότητα ορισμένων προγραμμάτων κατάρτισης.
Από την άλλη πλευρά, χάνουμε ανθρώπους που έχουν ήδη εμπειρία και γνωρίζουν τη
δουλειά.
Αυτό είναι το παράδοξο.
Θέλουμε να κρατήσουμε τον εργαζόμενο στον Τουρισμό ή θέλουμε κάθε χρόνο να
ψάχνουμε από την αρχή;
Μετά την πανδημία του 2020 και του 2021, το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο. Πολλοί
άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τον Τουρισμό και δεν επέστρεψαν όλοι. Έτσι
δημιουργήθηκε ένας φαύλος κύκλος: κάθε χρόνο να αναζητούμε καινούργιο προσωπικό για
να καλύψουμε τις ίδιες ανάγκες.
Υπάρχει όμως και ένα ζήτημα που σχεδόν κανείς δεν συζητά: το ασφαλιστικό κόστος της
εποχικότητας.
Αν ένας εποχικός εργαζόμενος συγκεντρώνει περίπου 150 ημέρες ασφάλισης τον χρόνο,
χρειάζεται περίπου 80 χρόνια για να φτάσει τις 12.000 ημέρες ασφάλισης. Ένας
εργαζόμενος με πλήρη ετήσια απασχόληση και περίπου 300 ημέρες ασφάλισης τον χρόνο
συγκεντρώνει τις ίδιες ημέρες σε περίπου 40 χρόνια. Φυσικά, η πλήρης συνταξιοδότηση
προϋποθέτει και τις υπόλοιπες ασφαλιστικές και ηλικιακές προϋποθέσεις.
Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Ο εποχικός εργαζόμενος δεν χάνει μόνο εισόδημα τους μήνες που δεν εργάζεται. Χάνει και
ασφαλιστικό χρόνο.
Από το 2013, η εποχικότητα έχει δημιουργήσει για τον εργαζόμενο μια σημαντική
οικονομική απώλεια στην πορεία του εργασιακού του βίου, την οποία εμείς υπολογίζουμε
περίπου στις 20.000 ευρώ.
Και τώρα συζητάμε να του μειώσουμε ακόμη περισσότερο τη στήριξη;
Την ώρα που ο ελληνικός Τουρισμός φέρνει στη χώρα πάνω από 20 δισ. ευρώ από
ταξιδιωτικές εισπράξεις, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποιοι άνθρωποι βρίσκονται πίσω από
αυτούς τους αριθμούς.
Μάγειρες, σερβιτόροι, ξενοδοχοϋπάλληλοι, εργαζόμενοι στην εστίαση και χιλιάδες ακόμη
άνθρωποι στηρίζουν καθημερινά αυτή την τεράστια οικονομική δραστηριότητα.
Εδώ λοιπόν τα πράγματα είναι απλά.
Μας δίνετε δύο μήνες;
Σας δίνουμε δύο μήνες τουριστική περίοδο! Εκτός και αν δημιουργήσετε ένα καινούργιο
μοντέλο τουρισμού χωρίς κουζίνα. Οι υπέροχες κτιριακές ξενοδοχειακές μονάδες δεν
δημιουργούν εμπειρίες, αλλά μόνο το έμψυχο ανθρώπινο δυναμικό. Τουριστική εμπειρία
χωρίς ελληνικά προϊόντα και ελληνική κουζίνα δεν μπορεί να υπάρξει, διότι η γαστρονομία
είναι κομμάτι του πολιτισμού μας.
Εμείς λοιπόν θα σας ανοίξουμε τρύπα στο ΑΕΠ που μπορεί να αγγίξει και τα 10 δισ. Όποιος
σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες! Αυτού του τύπου τα crash test, να δούμε τι αντιδράσεις
θα υπάρχουν, εμείς δεν τα δεχόμαστε! «Ο τζάμπας πέθανε» (είναι και της μόδας πλέον η
έκφραση).
Δεν είναι απειλή. Είναι πολιτική προειδοποίηση για τις συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής.
Γιατί αν ο εργαζόμενος δεν μπορεί να ζήσει τους μήνες που δεν υπάρχει η εργασία του,
κάποια στιγμή θα αναγκαστεί να αναζητήσει άλλη επαγγελματική διέξοδο. Και τότε ο
Τουρισμός θα ψάχνει ξανά ανθρώπους για να καλύψει τις ίδιες θέσεις.
Εμείς δεν θέλουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο.
Η πρόταση της Λέσχης Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου & Δυτικής Ελλάδος είναι
συγκεκριμένη: 3, 4, 5 και 6 μήνες, ανάλογα με τη συνεχή παρουσία του εργαζομένου στον
κλάδο.
Τρεις μήνες στη δεύτερη συνεχόμενη σεζόν, πέντε στην τρίτη και έξι από την τέταρτη και
μετά.
Δεν ζητάμε επιδότηση χωρίς κριτήρια.
Θέλουμε να επιβραβεύεται ο άνθρωπος που επιστρέφει κάθε χρόνο, αποκτά εμπειρία και
παραμένει στον Τουρισμό.
Όμως τα πράγματα πλέον αλλάζουν.
Για χρόνια αποδεχθήκαμε το υπάρχον πλαίσιο. Γνωρίζαμε τις αδυναμίες του, αλλά
θεωρούσαμε ότι τουλάχιστον υπήρχε μια βάση πάνω στην οποία μπορούσε να στηριχθεί ο
εποχικός εργαζόμενος.
Όταν όμως ξαφνικά ανοίγει συζήτηση για ακόμη μεγαλύτερες μειώσεις, τότε αλλάζουν τα
δεδομένα.
Και εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος.
Ως υποψήφιος βουλευτής και ως Πρόεδρος της Λέσχης Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου &
Δυτικής Ελλάδος, δεν πρόκειται να παρακολουθώ αυτή τη συζήτηση από την άκρη.
Θα καλέσουμε τους επαγγελματικούς φορείς του Τουρισμού και της Εστίασης να ενώσουμε
τις δυνάμεις μας. Ήδη η λέσχη συνομιλεί με τις εκάστοτε ανά περιφέρεια λέσχες και θα
πάρουμε απόφαση σιωπηρής αποχής τους πρώτους μήνες της σεζόν και θα ετοιμάσουμε
ηλεκτρονικό ψήφισμα. Σεζόν θα υπάρχει, αλλά χωρίς μάγειρες! Οι υπερπολυτελείς
ξενοδοχειακές μονάδες χωρίς έμψυχο ανθρώπινο παράγοντα είναι απλά κτίρια. Οι
τουρίστες αναζητούν εμπειρίες και η γαστρονομία, ως μέρος του πολιτισμού, μπορεί να τις
δώσει. Ας αναζητήσουν καινούργιο μοντέλο τουρισμού χωρίς φαγητό, καθώς η όρεξη έχει
ανοίξει στην κυβέρνηση και θέλει να φάει κι εμάς.
Και στην τελική, ο χορτασμένος δεν πιστεύει τον πεινασμένο.
Έχουν κάνει μόδα το «βοήθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω».
Θα ξαναβάλουμε στο τραπέζι τη διεκδίκηση για έξι μήνες ταμείο ανεργίας για τους
εποχικούς εργαζόμενους, με συγκεκριμένους και δίκαιους όρους.
Θα καταθέσουμε την πρότασή μας στην Πολιτεία και θα ζητήσουμε συγκεκριμένες
απαντήσεις.
Και αν χρειαστεί, θα χρησιμοποιήσουμε κάθε νόμιμο θεσμικό μέσο που έχουμε στη
διάθεσή μας.
Γιατί δεν γίνεται να μας ζητούν κάθε χρόνο να επιστρέφουμε και να στηρίζουμε τον
Τουρισμό, και την ίδια στιγμή να μας λένε ότι μετά το τέλος της σεζόν ο καθένας είναι
μόνος του.
Δεν ζητάμε χάρη.
Ζητάμε να αναγνωριστεί η πραγματικότητα της εποχικής εργασίας.
Ο Μαρινάκης άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου. Και αρκετοί κυβερνητικοί μας κάνουν
μαθήματα —όπως η άλλη από την Αχαΐα— λέγοντας «ο τζάμπας πέθανε». Λοιπόν, κι εμείς
της επιστρέφουμε το εξής: «Ο τζάμπας πέθανε»! Οι εργοδοτικές εισφορές, καθώς και οι
δικές μας, προρίζονται για την ανεργία και είναι περισσότερο από 3 δισ., τα οποία η
κυβέρνηση εκμεταλλεύεται και δεν επιστρέφει ούτε τα μισά! Τα υπόλοιπα τα χρησιμοποιεί
για άλλες ανάγκες της, και αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Σε αυτή τη θέση σήμερα είμαστε
εμείς και χιλιάδες Έλληνες, και αύριο μπορεί να βρεθεί ο οποιοσδήποτε.
Και εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι υπάρχει και ηλικιακός ρατσισμός: τι θα κάνει ένας
παραγωγικός εργαζόμενος αν βρεθεί άνεργος στα 57 έτη; Το μέλλον πρέπει να
δημιουργείται από πραγματικούς νομοθέτες που έχουν εργαστεί, και όχι από παιδιά του
κομματικού σωλήνα που το δικό τους είναι στρωμένο με δάφνες από τα φοιτητικά τους
χρόνια.
Και όπως λέει ο λαός μας, όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες.
Εμείς θα του επιστρέψουμε τις θύελλες που δημιούργησε αυτή η συζήτηση. Θα
επιμείνουμε, θα οργανωθούμε, θα ενώσουμε τους ανθρώπους του κλάδου και θα
διεκδικήσουμε μέχρι τέλους αυτό που θεωρούμε δίκαιο.
Η κυβέρνηση, διά μέσου του κυβερνητικού εκπροσώπου, έριξε στη δημοσιότητα μια
σαχλαμάρα δοκιμάζοντας την κοινωνία, κάνοντας crash test λες και είμαστε μηχανές, και
έσπρωξε τα τρολ και τους influencers να αναπαράγουν ότι οι Έλληνες είναι τεμπελχανάδες,
κοπρόσκυλα και τέτοιους χαρακτηρισμούς. Ποιοι; Τα παιδιά μας, τα ανίψια μας, τα
γειτονόπουλά μας! Με «διαιρεί και βασίλευε» και διχασμό της κοινωνίας δεν γίνεται
πολιτική. Πρώτα ο άνθρωπος και ο ανθρωπισμός, και μετά τα νούμερα που θέλουν οι
τεχνοκράτες.
Αυτή τη φορά δεν θα ζητήσουμε λιγότερα. Θα ξαναδιεκδικήσουμε έξι μήνες ταμείο
ανεργίας.
ΘΕΜΑ: ΘΕΣΜΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ & ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΕΞΑΜΗΝΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΑΝΕΡΓΙΑΣ το οποίο θα
αποστείλει ο κύριος Λαζανάς
ΘΕΜΑ: «Αποκατάσταση της Εποχιακής Επιδότησης Ανεργίας στον Τουρισμό – Επισιτισμό:
Μοντέλο Σταδιακής Διακράτησης Προσωπικού (Loyalty) & Αντιμετώπιση της Δομικής Κρίσης
Στελέχωσης»
1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ & ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Το καθεστώς πριν την κρίση: Οι εποχικά εργαζόμενοι κάλυπταν το κενό της περιόδου εκτός
αιχμής με επιδότηση ανεργίας που κάλυπτε σχεδόν όλο το διάστημα μέχρι την επόμενη
επαναπρόσληψη (έως και 5–6 μήνες, ανάλογα με τα ένσημα).
Η ανατροπή (Μνημονιακή περίοδος): Με το Ν. 3986/2011 (Άρθρο 39, παρ. 1) και τις
μετέπειτα τροποποιήσεις, επιβλήθηκε αυστηρό ανώτατο όριο (πλαφόν) στις ημέρες
επιδότησης: 80 ημέρες (3 μήνες) για τους εποχικούς εργαζόμενους.
Το σημερινό πρόβλημα: Η τουριστική περίοδος σε πολλές περιοχές διαρκεί 5–6 μήνες. Με 3
μήνες ταμείο ανεργίας, δημιουργείται μια «μαύρη τρύπα» 3 έως 4 μηνών (Φεβρουάριος –
Απρίλιος) με μηδενικό εισόδημα για τις οικογένειες των εργαζομένων μέχρι την επόμενη
σεζόν.
ΜΑΪΟΣ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: 5-6 Μήνες Εργασίας (Εξαντλητικά ωράρια)
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ – ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: 3 Μήνες Ταμείο Ανεργίας (80 ημέρες επιδότησης)
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ – ΑΠΡΙΛΙΟΣ: 3-4 Μήνες «Μαύρη Τρύπα» – ΜΗΔΕΝΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ
2. ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ & ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ-ΣΤΟΧΟΣ
Για την ακριβή οριοθέτηση του προβλήματος και του δημοσιονομικού αποτυπώματος, η
ανάλυση των στοιχείων της αγοράς (INSETE, ΕΛΣΤΑΤ, ΞΕΕ, Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ») προσδιορίζει τον
πληθυσμό-στόχο στον Τουρισμό και τον Επισιτισμό:
Εποχιακός Ξενοδοχειακός Τομέας: ~95.000 έως 100.000 εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου σε
αμιγώς εποχιακά ξενοδοχεία (5-6 μηνών).
Εποχιακός Επισιτιστικός Τομέας (Εστιατόρια, Μπαρ, Beach Bar, Catering, Café σε
τουριστικές περιοχές): ~110.000 έως 130.000 εργαζόμενοι.
Συνολικός Πληθυσμός-Στόχος: 210.000 έως 230.000 εποχιακά εργαζόμενοι.
ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΟΙ (Εποχιακοί 5-6 μηνών): ~95.000 – 100.000 εργαζόμενοι
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑΣΗ / ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟ (Εποχιακοί): (Εστιατόρια, Μπαρ, Beach Bar,
Catering, Café): ~110.000 – 130.000 εργαζόμενοι
ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ-ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ-ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟΥ: ~210.000 – 230.000
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
Δημοσιονομική Στόχευση: Με το προτεινόμενο Κλιμακωτό Μοντέλο (Loyalty), το
δημοσιονομικό κόστος δεν επιβαρύνεται οριζόντια για το σύνολο των 220.000
εργαζομένων. Οι ευκαιριακά απασχολούμενοι παραμένουν στη βασική κάλυψη των 3
μηνών, ενώ η 6μηνη επιδότηση απονέμεται σταδιακά μόνο στο σταθερό και αφοσιωμένο
εργατικό δυναμικό του κλάδου.
3. ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
Η αδυναμία χειμερινής επιβίωσης έχει οδηγήσει σε δομική αποδιοργάνωση τον ελληνικό
τουρισμό, με άνω των 50.000–60.000 κενών θέσεων εργασίας κάθε σεζόν. Οι προσπάθειες
κάλυψης του κενού αυτού απέτυχαν, δημιουργώντας παράλληλα σοβαρές στρεβλώσεις:
1. Εργασιακή Πραγματικότητα & «Εικονική» Συμμόρφωση στο Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ»:
Ενώ οι εργαζόμενοι δηλώνονται τυπικά στο Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ» για 5θήμερη εργασία, σε
πλήθος επιχειρήσεων υποχρεώνονται (ή αναγκάζονται) να εργάζονται 7 ημέρες την
εβδομάδα, χωρίς να «χτυπούν» την Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας τις επιπλέον 2 ημέρες.
Η Διπλή Παγίδα: Από τη μία πλευρά, οι εργαζόμενοι δείχνουν κατανόηση στις λειτουργικές
ανάγκες της επιχείρησης που αδυνατεί να βρει προσωπικό. Από την άλλη πλευρά, εξαιτίας
της ανάγκης τους να μαζέψουν χρήματα για τον ακάλυπτο χειμώνα, σύρονται σε καθεστώς
αδήλωτης/«μαύρης» εργασίας για τις 2 επιπλέον ημέρες. Συνέπεια: Το κράτος χάνει
ασφαλιστικές εισφορές και φόρους, ο εργαζόμενος υπερεξαντλείται χωρίς νομική κάλυψη
σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, και η υποστελέχωση διαιωνίζεται.
Αποτυχία των Διακρατικών Συμφωνιών Μετάκλησης: Λόγω τεράστιων γραφειοκρατικών
καθυστερήσεων στις προξενικές αρχές, οι εγκρίσεις εκδίδονται εκτός σεζόν, με αποτέλεσμα
να καταφθάνει ελάχιστο ποσοστό των αναμενόμενων εργαζομένων, οι οποίοι επιπλέον
στερούνται εξειδίκευσης.
Αναποτελεσματικότητα Προγραμμάτων Κατάρτισης (Voucher): Παρατηρείται το φαινόμενο
της ευκαιριακής συμμετοχής αποκλειστικά για την είσπραξη του εκπαιδευτικού
επιδόματος, καθώς η απουσία υποχρεωτικής ρήτρας απασχόλησης μετά την κατάρτιση
οδηγεί σε σπατάλη πόρων χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στη στελέχωση.
Κάλυψη Κενών από Αιτούντες Άσυλο & Υγειονομικοί/Κοινωνικοί Κίνδυνοι:
Η πιεστική ανάγκη για εργατικά χέρια σε βοηθητικές εργασίες (λάντζα, καθαριότητα,
προετοιμασία) καλύπτεται ευκαιριακά από αιτούντες άσυλο/μετανάστες.
Οικονομική Ομηρία (Debt Bondage): Πολλοί εξ αυτών έχουν επιβαρυνθεί με υπέρογκα χρέη
διακινητών (4.000€–8.000€), με αποτέλεσμα να αποστέλλουν έως και το 70% του μισθού
τους για αποπληρωμή.
Συνέπειες: Διαβιώνουν με ελάχιστα διαθέσιμα ποσά (~300€/μήνα), οδηγούμενοι σε ακραίο
υποσιτισμό, απουσία ατομικής υγιεινής και αδυναμία αγοράς βασικών φαρμάκων. Αυτό
δημιουργεί σοβαρούς υγειονομικούς κινδύνους στους χώρους εστίασης και επιβαρύνει τα
δημόσια νοσοκομεία, ενώ παράλληλα τροφοδοτεί περαιτέρω τη «μαύρη» εργασία.
Η «Περιστρεφόμενη Πόρτα» των 50.000 Ευκαιριακών Εργαζομένων: Κάθε χρόνο
εισέρχονται στον κλάδο περίπου 50.000 αναπληρωματικοί/ευκαιριακοί εργαζόμενοι, οι
οποίοι λόγω των σκληρών συνθηκών, της εξαντλητικής 7ήμερης εργασίας και του
χειμερινού αδιεξόδου εγκαταλείπουν τον τουρισμό την επόμενη χρονιά.
4. Η ΠΡΟΤΑΣΗ: ΚΛΙΜΑΚΩΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ «LOYALTY» & ΔΙΑΚΡΑΤΗΣΗΣ
Για να ξεπεραστούν οι αντιρρήσεις του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας περί
«δημοσιονομικού κόστους» και να αποτραπεί η κατάχρηση από ευκαιριακούς
εργαζόμενους, λαμβάνεται υπόψη το ισχύον πλαίσιο θεμελίωσης δικαιώματος επιδότησης
και προτείνεται η κλιμακωτή επαναφορά της επιδότησης ανεργίας με βάση τη συνεχόμενη
εποχιακή απασχόληση:
Στάδιο Απασχόλησης
Προϋπόθεση Ενσήμων
Διάρκεια Επιδοτούμενης Ανεργίας
1η Σεζόν Εργασίας
80 ημέρες εργασίας
Δεν θεμελιώνεται δικαίωμα (Βάσει ισχύοντος νόμου – Στάδιο Ένταξης)
2η Σεζόν (1η Θεμελίωση)
100–101 ημέρες εργασίας
3 Μήνες (80 ημέρες επιδότησης – Βασική Κάλυψη)
3η Συνεχόμενη Σεζόν
100–101 ημέρες εργασίας
4,5 Μήνες (110 ημέρες επιδότησης – Επιβράβευση Επιστροφής)
4η Συνεχόμενη Σεζόν & εφεξής
100–101 ημέρες εργασίας
6 Μήνες (150 ημέρες επιδότησης – Πλήρης Κάλυψη / Μόνιμο Στέλεχος)
5. ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ (ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ)
ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ
Στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα: «Σταδιακή αναπροσαρμογή διάρκειας τακτικής επιδότησης ανεργίας εποχιακά
εργαζομένων σε τουριστικές, ξενοδοχειακές και επισιτιστικές επιχειρήσεις»
Άρθρο …
1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 39 του Ν. 3986/2011 (Α' 152) τροποποιείται.
2. Η διάρκεια της τακτικής επιδότησης ανεργίας για τους εργαζόμενους με δικαίωμα
επαναπρόσληψης σε εποχιακές τουριστικές, ξενοδοχειακές και επισιτιστικές
επιχειρήσεις, οι οποίοι θεμελιώνουν δικαίωμα επιδότησης, καθορίζεται κλιμακωτά
βάσει των ετών συνεχόμενης εποχιακής απασχόλησης στον κλάδο ως εξής:
α) Κατά το πρώτο έτος θεμελίωσης δικαιώματος επιδότησης (2η σεζόν εργασίας), η
επιδότηση ορίζεται έως τις ογδόντα (80) ημέρες (3 μήνες).
β) Κατά το δεύτερο συνεχόμενο έτος επιδότησης (3η σεζόν εργασίας), η επιδότηση ορίζεται
έως τις εκατόν δέκα (110) ημέρες (4,5 μήνες).
γ) Από το τρίτο συνεχόμενο έτος επιδότησης και εφεξής (4η σεζόν εργασίας), η επιδότηση
ορίζεται έως τις εκατόν πενήντα (150) ημέρες (6 μήνες).
3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Εργασίας
& Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες εφαρμογής και η
διασταύρωση των στοιχείων μέσω του Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ».
4. ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
ΘΕΜΑ: «Κατάθεση Πρότασης για τη Βιώσιμη Επιβίωση των Εποχιακά Εργαζομένων στον
Τουρισμό-Επισιτισμό και τη Στελέχωση του Κλάδου»
Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,
Ο ελληνικός τουρισμός και ο επισιτισμός, ο βασικός πυλώνας της εθνικής οικονομίας,
βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή δομική κρίση: την αδυναμία διακράτησης του
ανθρώπινου δυναμικού του.
Η επιβολή του πλαφόν των 80 ημερών επιδότησης ανεργίας (Ν. 3986/2011) αφήνει κάθε
χειμώνα άνω των 200.000 εργαζομένων σε ξενοδοχεία και εστίαση σε καθεστώς μηδενικού
εισοδήματος για 3 έως 4 μήνες. Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε ακραία εντατικοποίηση το
καλοκαίρι —όπου εργαζόμενοι δηλωμένοι στο Π.Σ. «ΕΡΓΑΝΗ» για 5ήμερο αναγκάζονται να
δουλεύουν 7 ημέρες χωρίς κάρτα— προκειμένου να εξασφαλίσουν τη χειμερινή τους
επιβίωση, τροφοδοτώντας την αδήλωτη εργασία.
Αποτελεί ψευδαίσθηση ότι η έλλειψη προσωπικού μπορεί να αναπληρωθεί από
διακρατικές μετακλήσεις ή πρόχειρες λύσεις, οι οποίες στην πράξη απέτυχαν, οδηγώντας
σε υποβάθμιση των υπηρεσιών και υγειονομικούς κινδύνους.
Καταθέτουμε μια απόλυτα κοστολογημένη και ρεαλιστική πρόταση:
Την καθιέρωση Κλιμακωτού Συστήματος Επιδότησης Ανεργίας (3 – 4,5 – 6 μήνες)
ξεκινώντας από τη θεμελίωση του δικαιώματος (2η σεζόν), το οποίο επιβραβεύει τη
σταθερότητα και την αφοσίωση στον κλάδο, αποτρέποντας την κατάχρηση από ευκαιριακά
απασχολούμενους, περιορίζοντας το δημοσιονομικό κόστος και βάζοντας τέλος στη μαύρη
εργασία.
Ζητούμε την άμεση υιοθέτηση της επισυναπτόμενης νομοθετικής ρύθμισης, η οποία
αποτελεί τη μοναδική βιώσιμη λύση για τους εργαζόμενους, τις τουριστικές/επισιτιστικές
επιχειρήσεις και την ποιότητα του εθνικού προϊόντος.
Του Θωμά Λαζανά
Υποψήφιου Βουλευτή Αχαΐας με την Ελληνική Λύση και Προέδρου της Λέσχης
Αρχιμαγείρων Πελοποννήσου & Δυτικής Ελλάδος
