Η ηθική κατάρρευση των κυβερνήσεων μπροστά στον τρόμο του χανταϊού – Στη δίνη του τρόμου η ελίτ της τουριστικής βιομηχανίας
Νέος πανικός έχει ενσκήψει στον πλανήτη με αφορμή τα κρούσματα χανταϊού στο κρουαζιερόπλοιο MV Hondius.
Εκτός από δημοσιογραφικές υπερβολές, φαίνεται ότι εκτός ελέγχου βρίσκονται κορυφαίοι υγειονομικοί οργανισμοί και κυβερνήσεις, με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να προσπαθεί να ανασχέσει τις υπερβολές, αλλά και τις όποιες θεωρίες συνωμοσίας.
Εξετάζοντας την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί, όμως, παρατηρεί κανείς κάτι φριχτό.
Ουσιαστικά, το πλοίο με τους 246 ανθρώπους, που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι και εν πολλοίς απελπισμένοι, είναι μια υγειονομική βόμβα. Πρωτίστως για τους ανθρώπους αυτούς και δευτερευόντως για τον πληθυσμό της γης.
Έχουν ήδη μετατραπεί σε «μελλοθανάτους», όσο δραματική και αν ακούγεται η λέξη. Βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ένα πλοίο, ένα κλειστό κύκλωμα, περιμένοντας μόνο και μόνο να… νοσήσουν.
Δεν έχει σημασία αν το πλοίο δέσει σε κάποιο λιμάνι των Καναρίων Νήσων, αφού ακόμη και δεμένο δεν θα επιτραπεί η αποβίβαση των… εγκλωβισμένων.
Την ίδια ώρα χώρες της Λατινικής Αμερικής καταγράφουν αυξανόμενα κρούσματα ακριβώς του χανταϊού των Άνδεων. Αργεντινή, Βραζιλία, Βολιβία και Παραγουάη έχουν λάβει από τον Δεκέμβριο σαφείς προειδοποιήσεις από τον ΠΟΥ. Δεν καταγράφονται, όμως, πουθενά καραντίνες σαν αυτή που έχει επιβληθεί στο κρουαζιερόπλοιο.
Κυβερνήσεις, ανθρωπιστικές οργανώσεις δεν τολμούν να αναλάβουν πρωτοβουλίες για τους ανθρώπους πάνω στο πλοίο. Το μόνο που κάνουν είναι, όταν ζητείται άδεια αποβίβασης να την αρνούνται και να συγκαλύπτουν τις ευθύνες τους για μια τέτοια απόφαση με τις κάθε είδους υγειονομικές παροχές, που παρέχουν όμως μόνο και αποκλειστικά επάνω στο πλοίο.
Οι επιστήμονες, από την άλλη, εμφανίζονται προσεκτικοί και επιφυλακτικοί, ως αρμόζει στον ρόλο τους. Καθησυχάζουν, ωστόσο, ότι είναι εξαιρετικά μικρές οι πιθανότητες να ξανασυμβεί σε κάποιο άλλο κρουαζιερόπλοιο, αλλά αυτό σίγουρα δεν αρκεί για να αναχαιτίσει τον πανικό, ακόμη και όσων είναι εντεταλμένοι ακριβώς για να μην πανικοβάλλονται.
Και με τους 246 τι θα γίνει; Ουσιαστικά περιμένουν να κολλήσουν από τη συναναστροφή, «εξασφαλίζοντας» σοβαρές πιθανότητες να χάσουν ακόμη και τη ζωή τους, αφού ούτε στοχευμένη και αποτελεσματική θεραπεία υπάρχει, ούτε εμβόλιο.
Ας έλθει ο καθένας στη θέση των ανθρώπων αυτών, που δεν έχουν καμία άλλη επιλογή, από το να παραμείνουν στο μολυσμένο περιβάλλον για να μην εξαπλωθεί στις κοινότητες των ανθρώπων ο χανταϊός. Μέχρι πότε άραγε; Μέχρι το τέλος;
Τι λέει το αμερικανικό CBC
Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ειδικοί παρακολουθούν πολύ στενά τις εξελίξεις στο κρουαζιερόπλοιο. Θεωρούν ότι οι προκλήσεις για τους επιστήμονες είναι πολλές. Μελετούν το ενδεχόμενο να ενσκήψει μέσα από τον χανταϊό των Άνδεων μια νέα πανδημία.
Μελετούν, αυτή την ώρα, τους τρόπους αντίδρασης της υγειονομικής κοινότητας, το ενδεχόμενο παραγωγής κάποιου εμβολίου, που σήμερα δεν υπάρχει, τα επίπεδα απομόνωσης της κοινωνίας και άλλα πολλά.
Σύμφωνα με πληροφορίες, προς το παρόν δεν αποκλείουν κανένα ενδεχόμενο. Επεξεργάζονται κάθε είδους πληροφορία και σκέψη, ανατρέχουν σε ειδικές μελέτες και συσχετίζουν το περιστατικό ακόμη και με γεωπολιτικές αναταραχές.
Δεν αποκλείουν τίποτα, αν και όπως αναφέρεται, ευελπιστούν να μην είναι τροποποιημένος από ανθρώπινο χέρι ή να μην έχει μεταλλαχθεί με τέτοιο τρόπο που δύσκολα να αναχαιτίζεται.
Στη δίνη της νέας υγειονομικής κρίσης η παγκόσμια Κρουαζιέρα
Πέραν των ανθρώπινων, υπάρχουν και διαφαινόμενες παράπλευρες απώλειες.
Το πρόβλημα με το πλοίο αφορά στο γεγονός ότι είναι κρουαζιερόπλοιο και αποτελεί ένα υγειονομικό κλειστό κύκλωμα.
Με τον τρόμο που διασπείρεται – με ευθύνη και του παγκόσμιου Τύπου – ποιος άραγε θα κλείσει την εφετινή του κρουαζιέρα; Οι περισσότεροι ίσως το κάνουν, αγνοώντας το τυχαίο του κινδύνου. Ένα σημαντικό ποσοστό, όμως, θα το ξανασκεφτεί.
«Κι αν μου κάτσει», θα πει ένα ζευγάρι από την Ατλάντα ή το Βερολίνο.
Παράγοντες της αγοράς κρουαζιέρας «ξορκίζουν» μια τέτοια εξέλιξη, που θα έλθει, σε όποιο ποσοστό, να προστεθεί σε ένα από τα πιο δύσκολα καλοκαίρια, λόγω συγκρούσεων, πετρελαϊκής κρίσης και εκτόξευσης των τιμών.
Οι εγκλωβισμένοι στο MV Hondius δεν ήταν φτωχοί άνθρωποι, ούτε εξασφάλισαν κρουαζιέρα μέσω προγράμματος κοινωνικού τουρισμού της χώρας τους.
Πλήρωσαν από 23 χιλιάδες ευρώ έκαστος, χωρίς να υπολογίζονται λοιπά έξοδα, που θα έκαναν πάνω στο πλοίο ή στα ενδιάμεσα λιμάνια.
Και ποια είναι η τύχη τους;
Ουδείς γνωρίζει και θα πρέπει να βαδίσουν με «βάρκα την ελπίδα», μήπως και αποφύγουν τα χειρότερα.
Ομοίως και η κρουαζιέρα είναι αναγκασμένη να βρει τρόπο να αναχαιτίσει το νέο επικείμενο και σίγουρα ενδεχόμενο πρόβλημα, μήπως και βγει το φετινό καλοκαίρι.
